در سیوچهارمین روز جنگ، دامنه حملات بار دیگر بهسمت زیرساختهای حیاتی و مراکز علمی و تحقیقاتی گسترش یافت؛ از پل در حال ساخت «بی۱» در حومه کرج تا انستیتو پاستور در تهران. این تحولات نشان میدهد که جنگ وارد مرحلهای شده که نهتنها اهداف نظامی، بلکه زیرساختهای توسعهای، علمی و خدماتی کشور نیز در معرض آسیب قرار گرفتهاند؛ وضعیتی که مستقیماً زندگی روزمره و آینده مردم را تهدید میکند. این بحران، نتیجه مستقیم سیاستهای تنشزا، بیثباتکننده و ایدئولوژیک جمهوری اسلامی است که کشور را به چنین نقطهای رسانده است.
در ۲۴ ساعت گذشته، دستکم ۲۷۵ حمله در قالب ۱۳۰ رویداد در ۱۶ استان کشور ثبت شده است؛ حملاتی که در مجموع به ۱۳ تلفات انسانی منجر شدهاند. در این میان، دستکم ۱۰ غیرنظامی زخمی شدهاند. هرچند در این روز گزارشی از کشتهشدن غیرنظامیان ثبت نشده، اما تداوم آسیب به شهروندان و زیرساختها نشان میدهد که بحران همچنان در حال گسترش است.
از آغاز درگیریها در ۹ اسفند ۱۴۰۴ تاکنون، شمار کشتهشدگان غیرنظامی به ۱۶۰۶ نفر رسیده است؛ از جمله دستکم ۲۴۴ کودک. همچنین ۱۲۱۳ کشته نظامی و ۷۱۱ کشته با وضعیت نامشخص ثبت شدهاند. این ارقام، بازتابدهنده بهای سنگینی است که مردم ایران برای سیاستهای فاشیستی، سرکوبگرانه و جنگافروزانه جمهوری اسلامی پرداخت میکنند.
نمای کلی رویدادها در ۲۴ ساعت گذشته
در این روز، حملات در ۱۶ استان کشور ثبت شدهاند و همچنان تمرکز اصلی آنها بر تهران بوده است. استان تهران با ۴۱ درصد در صدر قرار دارد. پس از آن، البرز با ۱۶ درصد و لرستان با ۸ درصد در رتبههای بعدی دیده میشوند. استانهای خوزستان، آذربایجان شرقی، هرمزگان و خراسان رضوی نیز در ادامه فهرست قرار دارند.
این تمرکز بر مناطق شهری و صنعتی، نشان میدهد که جنگ بهطور مستقیم زیرساختهای حیاتی کشور را هدف قرار داده است؛ زیرساختهایی که برای زندگی روزمره مردم ضروری هستند. جمهوری اسلامی، با سیاستهای بیمحابا و اولویتدادن به اهداف ایدئولوژیک، کشور را در معرض چنین خطراتی قرار داده است.
اهداف مورد اصابت و آسیبدیده
در این بازه زمانی، ۲۲ شیء یا تأسیسات منحصربهفرد مورد اصابت قرار گرفتهاند. نمونههایی از این اهداف عبارتاند از:
۱- پاسگاه مرزی ایران در اروندکنار
۲- اسکله کلانتری در چابهار
۳- فرودگاه در کنارک
۴- شهرک صنعتی در رامهرمز
۵- اسکله بهمن در قشم
این اهداف، نشاندهنده تمرکز حملات بر زیرساختهای حملونقل، صنعتی و مرزی هستند؛ اما آنچه در این روز اهمیت ویژه دارد، آسیب به مراکز غیرنظامی و حیاتی است.
تأسیسات غیرنظامی و زیرساختهای حیاتی آسیبدیده
در این روز، موارد زیر در فهرست آسیبها ثبت شدهاند:
۱- شرکت داروسازی سها هلال احمر در تهران
۲- پل بی۱ در کرج (مرتفعترین پل در حال ساخت خاورمیانه)
۳- موسسه تحقیقات پزشکی و واکسنسازی انستیتو پاستور در تهران
۴- برج مراقبت فرودگاه در تبریز
۵- یک منزل مسکونی در تهران
حمله به چنین مراکزی، بهویژه مراکز دارویی و تحقیقاتی، نشاندهنده تهدید مستقیم سلامت عمومی و آینده علمی کشور است. این وضعیت، نتیجه ساختاری است که در آن، جمهوری اسلامی بهجای سرمایهگذاری بر امنیت و رفاه مردم، کشور را به میدان درگیری و بحران تبدیل کرده است.
تلفات غیرنظامیان
در این بازه، دستکم ۱۰ غیرنظامی زخمی شدهاند. هرچند در این روز گزارشی از کشتهشدن غیرنظامیان ثبت نشده، اما تداوم آسیب به شهروندان نشان میدهد که خطر همچنان پابرجاست.
در نظام جمهوری اسلامی، جان انسانها همواره در حاشیه قرار داشته است. این حکومت، بارها نشان داده که برای حفظ قدرت و پیشبرد اهداف ایدئولوژیک خود، حاضر است مردم را در معرض خطر قرار دهد.
تلفات نظامی
در این روز، ۱ مورد کشته نظامی ثبت شده است. با این حال، بهدلیل ماهیت پنهانکار و غیرشفاف حکومت، احتمال میرود که آمار واقعی تلفات نظامی بیش از این باشد. پنهانکاری، همچنان یکی از ویژگیهای اصلی جمهوری اسلامی در مدیریت بحرانهاست.
تلفات نامشخص
در این بازه، ۲ مورد کشته همچنان در دسته نامشخص قرار دارند؛ به این معنا که هنوز مشخص نشده این افراد غیرنظامی بودهاند یا نظامی.
جمعبندی
سیوچهارمین روز جنگ، با حمله به زیرساختهای حیاتی و مراکز علمی، نشان داد که این بحران وارد مرحلهای شده که مستقیماً آینده کشور را هدف قرار داده است. از پلهای در حال ساخت تا مراکز تحقیقاتی و دارویی، دامنه آسیبها به حوزههایی گسترش یافته که نقش کلیدی در توسعه و رفاه جامعه دارند.
جمهوری اسلامی، با سیاستهای فاشیستی، بیکفایتی و جنگافروزی خود، نهتنها در جلوگیری از این وضعیت ناکام بوده، بلکه خود یکی از عوامل اصلی شکلگیری آن است. این حکومت، با بیتوجهی به جان انسانها و آینده کشور، ایران را به شرایطی رسانده که امروز، حتی مراکز علمی و حیاتی نیز از آسیب در امان نیستند.
آنچه اکنون در ایران جریان دارد، تنها یک جنگ نیست؛ بلکه نتیجه سالها سوءمدیریت، فساد، سرکوب و اولویتدادن به ایدئولوژی بر انسان است. در این مسیر، جمهوری اسلامی بار دیگر ثابت کرده که برای بقای خود، حاضر است هزینه آن را از جان و آینده مردم پرداخت کند.
