در نوزدهمین روز از جنگ، اگرچه تعداد حملات کاهش یافته، اما شدت و نوع اهداف نشان میدهد که درگیری وارد مرحلهای خطرناکتر شده است؛ مرحلهای که در آن زیرساختهای حیاتی اقتصادی، بهویژه صنعت نفت و گاز، بهطور مستقیم هدف قرار گرفتهاند. حملاتی که بسیاری آن را نتیجه سالها سیاستهای پرتنش و بیثباتکننده جمهوری اسلامی میدانند؛ سیاستهایی که اکنون نهتنها امنیت، بلکه اقتصاد و معیشت مردم را نیز به میدان بحران کشانده است.
در ۲۴ ساعت گذشته، دستکم ۷۹ حمله در قالب ۴۰ رویداد در ۱۱ استان کشور ثبت شده است؛ اما با وجود کاهش تعداد حملات، تلفات انسانی به شکل چشمگیری افزایش یافته و به ۱۲۵ نفر رسیده است.
در این روز، برای نخستین بار مناطق مرتبط با دریای خزر هدف حمله قرار گرفتند و همزمان حملات گستردهای به تأسیسات نفت و گاز در عسلویه انجام شد؛ رخدادی که میتواند پیامدهای اقتصادی عمیق و بلندمدتی برای کشور به همراه داشته باشد.
بر اساس دادههای ثبتشده تا پایان ۲۷ اسفند ۱۴۰۴:
- ۱۵ غیرنظامی کشته شدهاند
- ۱۰۵ غیرنظامی زخمی شدهاند
آمار تجمیعی از آغاز جنگ:
- کشتهشدگان غیرنظامی: ۱۳۶۹ نفر (از جمله دستکم ۲۰۷ کودک)
- کشتهشدگان نظامی: ۱۱۳۸ نفر
- کشتهشدگان نامشخص: ۶۲۷ نفر
افزایش ناگهانی تعداد مجروحان غیرنظامی در این روز، نشانهای جدی از تشدید بحران انسانی است.
۱. نمای کلی حملات؛ کاهش تعداد، افزایش عمق بحران
در حالی که تعداد حملات نسبت به روزهای گذشته کاهش یافته، اما پراکندگی جغرافیایی همچنان قابل توجه است:
- تهران: ۲۳٪ از حملات
- هرمزگان: ۲۰٪
- گیلان: ۱۸٪
پس از این استانها، البرز و آذربایجان شرقی در رتبههای بعدی قرار دارند.
ورود مناطق شمالی و دریای خزر به محدوده حملات، نشاندهنده گسترش دامنه جنگ به مناطق جدید و حساس است.
۲. اهداف حملات؛ از پایگاههای نظامی تا زیرساختهای حیاتی
در این روز، ۱۵ هدف مشخص مورد اصابت قرار گرفتهاند:
- پادگان هوانیروز (کرج)
- مرکز هلیکوپترسازی (فردیس)
- اسکله باهنر (بندرعباس)
- مراکز انتظامی در قم و بندرلنگه
اما مهمترین تحول این روز، هدف قرار گرفتن تأسیسات نفت و گاز در عسلویه بود؛ نقطهای که قلب صنعت انرژی ایران محسوب میشود.
حمله به چنین مراکزی، نشاندهنده ورود جنگ به مرحلهای است که در آن اقتصاد ملی و منابع حیاتی کشور مستقیماً در معرض تهدید قرار گرفتهاند.
۲.۱ آسیب به زیرساختهای غیرنظامی؛ فشار مستقیم بر جامعه
در کنار اهداف نظامی، آسیب به زیرساختهای غیرنظامی نیز ادامه دارد:
- اداره بهزیستی (کرج)
- مرکز پزشکی (تهران)
- مناطق مسکونی (کرج)
- مرکز توانبخشی معلولان
- تأسیسات انرژی در عسلویه
آسیب به این مراکز نشان میدهد که پیامدهای جنگ بهطور مستقیم به اقشار آسیبپذیر جامعه منتقل میشود؛ از بیماران و معلولان گرفته تا ساکنان مناطق شهری.
۳. تلفات غیرنظامیان؛ جهش نگرانکننده مجروحان
در ۲۴ ساعت گذشته:
- ۱۵ غیرنظامی کشته شدند
- ۱۰۵ نفر زخمی شدند
افزایش شدید تعداد مجروحان نسبت به روزهای قبل، نشاندهنده آن است که حملات در این روز تأثیر گستردهتری بر مناطق پرجمعیت داشتهاند.
این روند بار دیگر تأکید میکند که در چنین جنگی، بیشترین هزینه را مردم عادی پرداخت میکنند.
۴. تلفات نظامی؛ سکوت آماری در سایه محدودیت اطلاعات
در این بازه زمانی گزارشی از تلفات نظامی منتشر نشده است.
با این حال، محدودیتهای شدید اطلاعاتی و ماهیت امنیتی دادهها باعث میشود که تصویر واقعی از تلفات نظامی همچنان مبهم باقی بماند؛ ابهامی که خود بخشی از ساختار غیرشفاف تصمیمگیری و اطلاعرسانی در جمهوری اسلامی است.
۵. تلفات نامشخص و دفنها
در این روز:
- ۵ مورد مرگ در دسته نامشخص قرار دارد
- ۴ مورد دفن مربوط به قربانیان روزهای گذشته ثبت شده است
این اعداد نشان میدهد که پیامدهای حملات، حتی پس از پایان هر روز، همچنان ادامه دارد.
جمعبندی؛ عبور جنگ از مرز نظامی به اقتصادی
نوزدهمین روز جنگ یک نقطه عطف مهم بود:
هدف قرار گرفتن زیرساختهای انرژی، بهویژه در عسلویه، نشان داد که جنگ وارد مرحلهای شده که اقتصاد کشور را بهطور مستقیم هدف قرار میدهد.
در کنار این تحول، افزایش شدید تلفات غیرنظامی و گسترش جغرافیایی حملات، تصویری روشن از یک بحران چندلایه ارائه میدهد؛ بحرانی که ریشه آن را باید در سالها سیاستگذاری بدون پاسخگویی و بیتوجه به منافع مردم جستوجو کرد.
ادامه این روند، نهتنها به افزایش تلفات انسانی منجر خواهد شد، بلکه میتواند زیرساختهای اقتصادی کشور را نیز بهطور جدی تضعیف کند.
در نهایت، آنچه بیش از هر چیز برجسته است، این واقعیت تلخ است که:
هزینه این جنگ را نه تصمیمگیرندگان، بلکه مردم عادی، کارگران، بیماران و ساکنان شهرها پرداخت میکنند.
