در هجدهمین روز از جنگ، اگرچه تعداد حملات نسبت به روزهای قبل کاهش نسبی نشان میدهد، اما الگوی حملات تغییر معناداری داشته است؛ تمرکز بر حملات پهپادی در مناطق شهری و حتی اطراف ایستهای بازرسی و مراکز انتظامی، نشان میدهد که دامنه خطر بیش از پیش به زندگی روزمره مردم نزدیک شده است. وضعیتی که بسیاری آن را نتیجه سالها سیاستگذاریهای پرتنش و بیتوجهی به پیامدهای انسانی تصمیمات کلان در ساختار جمهوری اسلامی میدانند.
در ۲۴ ساعت گذشته، دستکم ۱۷۹ حمله در قالب ۸۹ رویداد در ۱۷ استان کشور ثبت شده است. این حملات در مجموع ۱۹ تلفات انسانی برجای گذاشتهاند.
بر اساس دادههای ثبتشده تا پایان ۲۶ اسفند ۱۴۰۴:
- ۳ غیرنظامی کشته شدهاند
- ۴ غیرنظامی زخمی شدهاند
آمار تجمیعی از آغاز جنگ:
- کشتهشدگان غیرنظامی: ۱۳۵۴ نفر (از جمله دستکم ۲۰۷ کودک)
- کشتهشدگان نظامی: ۱۱۳۸ نفر
- کشتهشدگان نامشخص: ۶۲۲ نفر
این اعداد نشان میدهد که حتی در روزهایی با کاهش نسبی شدت حملات، روند تلفات همچنان ادامه دارد و جامعه همچنان در معرض آسیب است.
۱. نمای کلی حملات؛ تمرکز همچنان بر تهران
تحلیل دادهها نشان میدهد که با وجود کاهش تعداد کل حملات، تمرکز جغرافیایی همچنان قابل توجه است:
- تهران: ۴۹٪ از کل حملات
- هرمزگان: ۸٪
- اصفهان: ۷٪
پس از این استانها، مرکزی و بوشهر در رتبههای بعدی قرار دارند.
تمرکز مداوم حملات بر تهران، بار دیگر نشان میدهد که پایتخت به یکی از اصلیترین نقاط درگیری تبدیل شده؛ وضعیتی که خطرات مستقیم برای جمعیت غیرنظامی را افزایش داده است.
۲. تغییر الگوی حملات؛ پهپادها در دل شهر
یکی از مهمترین ویژگیهای این روز، افزایش حملات پهپادی در مناطق شهری و اطراف ایستهای بازرسی بوده است.
این تغییر الگو نشان میدهد که جنگ از حملات گسترده به سمت حملات هدفمندتر اما پراکنده در بطن شهرها حرکت کرده؛ موضوعی که عملاً مرز میان جبهه جنگ و فضای شهری را از بین میبرد.
در چنین شرایطی، شهروندان بیش از هر زمان دیگری در معرض خطر مستقیم قرار میگیرند.
۳. اهداف مورد اصابت؛ تداوم تمرکز بر ساختارهای نظامی
در ۲۴ ساعت گذشته، ۲۹ هدف مشخص مورد اصابت قرار گرفتهاند:
- پادگان (مریوان)
- ستاد فرماندهی بسیج (تهران)
- پادگان سپاه (سعادتآباد)
- سایت موشکی (خمینیشهر)
- پایگاه بسیج (اصفهان)
این اهداف نشان میدهد که تمرکز اصلی همچنان بر ساختارهای نظامی و امنیتی است، اما واقعیت این است که پیامدهای این حملات بهطور مستقیم به مناطق شهری و غیرنظامی منتقل میشود.
۲.۱ آسیب به زیرساختهای عمومی؛ جامعه در خط مقدم آسیب
در کنار اهداف نظامی، آسیب به مراکز غیرنظامی نیز ادامه دارد:
- مجموعه ورزشی (تهران)
- ساختمانهای تاریخی سعدآباد
- سالنهای ورزشی
- سایت نیروگاه بوشهر
- مجموعه ورزشی شهید کاظمی
آسیب به چنین مراکزی نشان میدهد که جنگ بهطور مستقیم زیرساختهای اجتماعی، فرهنگی و خدماتی را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
۴. تلفات غیرنظامیان؛ کاهش نسبی، اما تداوم بحران
در این روز:
- ۳ غیرنظامی کشته شدند
- ۴ نفر زخمی شدند
اگرچه این ارقام نسبت به روزهای قبل کاهش یافته، اما همچنان نشاندهنده این واقعیت است که هیچ روزی از جنگ بدون قربانی غیرنظامی نمیگذرد.
۵. تلفات نظامی
در این بازه:
- ۱۲ نیروی نظامی کشته شدهاند
با این حال، مانند روزهای گذشته، محدودیت دسترسی به اطلاعات باعث میشود که آمار واقعی تلفات نظامی احتمالاً بالاتر از ارقام اعلامشده باشد.
۶. دفنها و تلفات گذشته
در این روز، ۵ مورد دفن مربوط به قربانیان روزهای گذشته ثبت شده است؛ موضوعی که نشان میدهد پیامدهای حملات تنها محدود به همان روز نیست و اثرات آن در روزهای بعد نیز ادامه دارد.
جمعبندی؛ جنگی که به زندگی روزمره نفوذ کرده است
هجدهمین روز جنگ نشان داد که حتی با کاهش نسبی تعداد حملات، ماهیت درگیری در حال تغییر است؛ از حملات گسترده به سمت حضور مداوم و پراکنده در دل شهرها.
افزایش حملات پهپادی در مناطق شهری، تمرکز مداوم بر تهران و ادامه آسیب به زیرساختهای عمومی، همگی نشانههایی هستند از اینکه:
این جنگ دیگر فقط در میدانهای نظامی جریان ندارد، بلکه به بخشی از زندگی روزمره مردم تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، پرسش اصلی همچنان پابرجاست:
تا چه زمانی جامعه باید هزینه سیاستهایی را بپردازد که بدون در نظر گرفتن امنیت و رفاه شهروندان، کشور را در مسیر بحران قرار دادهاند؟
ادامه این روند، نهتنها تلفات انسانی را افزایش میدهد، بلکه بهتدریج ساختار اجتماعی و روانی جامعه را نیز فرسوده خواهد کرد.
