در پانزدهمین روز از درگیری‌های نظامی، دامنه حملات در نقاط مختلف ایران همچنان گسترده باقی ماند. حملاتی که در حالی ادامه دارد که بسیاری از ناظران ریشه این بحران را در سال‌ها سیاست‌های تنش‌زا و تقابل‌محور جمهوری اسلامی در عرصه منطقه‌ای و بین‌المللی می‌دانند؛ سیاست‌هایی که اکنون پیامدهای آن در قالب جنگ، تخریب زیرساخت‌ها و افزایش تلفات انسانی آشکار شده است.

در ۲۴ ساعت گذشته دست‌کم ۲۸۵ حمله در قالب ۹۴ رویداد در ۱۸ استان کشور ثبت شده است. این رویدادها در مجموع ۳۰ مورد تلفات انسانی شامل کشته و زخمی شدن افراد در موقعیت‌های مختلف برجای گذاشته‌اند.

بررسی داده‌ها نشان می‌دهد که برای نخستین بار از زمان آغاز جنگ، استان تهران از نظر حجم حملات از رتبه نخست به رتبه دوم سقوط کرده و در مقابل استان اصفهان بیشترین سهم از حملات ثبت‌شده را به خود اختصاص داده است.

بر اساس اطلاعات موجود، تا پایان روز ۲۳ اسفند ۱۴۰۴ دست‌کم ۲۱ غیرنظامی کشته و ۴ غیرنظامی زخمی شده‌اند.

آمار تجمیعی از آغاز درگیری‌ها در ۹ اسفند تاکنون نشان می‌دهد:

  • کشته‌شدگان غیرنظامی: ۱۳۱۹ نفر (از جمله دست‌کم ۲۰۶ کودک)

  • کشته‌شدگان نظامی: ۱۱۲۲ نفر

  • کشته‌شدگان نامشخص: ۵۹۹ نفر

این ارقام تنها بخشی از هزینه انسانی جنگی است که زندگی میلیون‌ها ایرانی را تحت تأثیر قرار داده و زیرساخت‌های حیاتی کشور را با خسارات قابل توجهی مواجه کرده است.


۱. نمای کلی رویدادها در ۲۴ ساعت گذشته

بررسی رویدادهای ثبت‌شده نشان می‌دهد که حملات در نقاط مختلف کشور پراکندگی قابل توجهی داشته‌اند. در بسیاری از موارد، نوع دقیق حمله هنوز مشخص نشده، اما در مواردی که اطلاعات بیشتری در دسترس بوده حملات هوایی و حملات پهپادی بیشترین سهم را داشته‌اند.

تحلیل اولیه داده‌ها نشان می‌دهد:

  • استان اصفهان با حدود ۲۳ درصد حملات در رتبه نخست قرار گرفته است

  • استان تهران با حدود ۲۲ درصد در رتبه دوم قرار دارد

  • استان فارس با حدود ۱۰ درصد در رتبه سوم قرار گرفته است

پس از این استان‌ها، کرمان و بوشهر نیز در میان مناطقی قرار دارند که بیشترین حجم حملات را تجربه کرده‌اند.

تغییر تمرکز حملات از تهران به اصفهان نشان‌دهنده جابه‌جایی نسبی اهداف نظامی و صنعتی در جریان عملیات اخیر است.


۲. فهرست اهداف گزارش‌شده مورد اصابت

در ۲۴ ساعت گذشته حملات ثبت‌شده منجر به آسیب به ۳۱ تأسیسات و هدف منحصربه‌فرد شده است. این اهداف طیفی از مراکز نظامی، صنعتی و زیرساختی را شامل می‌شوند.

نمونه‌هایی از اهداف ثبت‌شده عبارت‌اند از:

  1. تأسیسات وابسته به منطقه یکم دریایی نداجا (بندرعباس)

  2. فرودگاه شیراز (شیراز)

  3. ساختمان پژوهش فضایی ایران (تهران)

  4. شرکت صنایع هواپیماسازی ایران (شاهین‌شهر)

  5. کارخانه صنایع الکترونیک صاایران (شیراز)

در برخی موارد ماهیت دقیق اهداف (نظامی، غیرنظامی یا دوگانه) همچنان در حال بررسی است و ممکن است با انتشار اطلاعات جدید اصلاح شود.


۲.۱ تأسیسات دارای حمایت ویژه

بر اساس حقوق بین‌الملل بشردوستانه، برخی تأسیسات از حمایت ویژه برخوردارند؛ از جمله مراکز مذهبی، مناطق مسکونی و زیرساخت‌های حیاتی.

در ۲۴ ساعت گذشته آسیب به موارد زیر ثبت شده است:

  1. مسجد جامع قم

  2. کارخانه مرتبط با مواد غذایی در سیرجان

  3. آسیب به دست‌کم ۱۲ واحد مسکونی در محله جوادیه تهران

  4. یک منزل مسکونی در یزد

  5. بخش اداری و خوابگاه فدراسیون مسابقات تیراندازی در تهران

آسیب به چنین مراکزی نگرانی‌های جدی درباره پیامدهای انسانی جنگ و وضعیت غیرنظامیان ایجاد کرده است.


۳. تلفات غیرنظامیان

در ۲۴ ساعت گذشته ۲۱ غیرنظامی از جمله یک کودک کشته و ۴ غیرنظامی زخمی شده‌اند.

این آمار بار دیگر نشان می‌دهد که در جریان جنگ‌ها، غیرنظامیان بیشترین هزینه را پرداخت می‌کنند؛ مردمی که هیچ نقشی در تصمیمات سیاسی و نظامی ندارند اما نخستین قربانیان آن هستند.


۴. تلفات نظامی

در بازه زمانی این گزارش هیچ مورد تأییدشده‌ای از تلفات نیروهای نظامی ثبت نشده است.

با این حال، در بسیاری از موارد دسترسی به اطلاعات مربوط به تلفات نظامی با محدودیت‌های جدی مواجه است و احتمال می‌رود آمار واقعی تلفات در این بخش بیش از ارقام ثبت‌شده باشد.


۵. تلفات نامشخص

در زمان انتشار این گزارش ۵ مورد مجروحیت همچنان در دسته «نامشخص» طبقه‌بندی شده‌اند؛ به این معنا که هنوز مشخص نیست این افراد غیرنظامی بوده‌اند یا نیروهای نظامی.


جمع‌بندی

پانزدهمین روز جنگ نشان داد که دامنه درگیری‌ها همچنان در حال گسترش است و تمرکز حملات به شکل محسوسی میان استان‌های مختلف جابه‌جا می‌شود. در حالی که اصفهان در این روز بیشترین حجم حملات را تجربه کرد، ادامه درگیری‌ها نگرانی‌ها درباره افزایش تلفات انسانی، تخریب زیرساخت‌ها و تشدید بحران انسانی در داخل کشور را افزایش داده است.

ادامه این روند می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای امنیت انسانی، اقتصاد و ثبات اجتماعی در ایران به همراه داشته باشد؛ پیامدهایی که در نهایت بیشترین فشار آن بر زندگی شهروندان عادی وارد می‌شود.