در بیستونهمین روز اعتراضات سراسری، روند سرکوب در چند محور موازی ادامه یافت: ادامه انسداد و دسترسی گزینشی اینترنت، تداوم بازداشتها و احضارها، افزایش موارد اعترافات اجباری، گزارشهای نگرانکننده از آسیبهای شدید چشمی، و فشار مضاعف بر کادر درمان. همزمان، موضعگیریهای تهدیدآمیز مقامهای حکومتی—از جمله تهدید به مصادره اموال—نشان داد که سیاست ارعاب، از سطح خیابان به حوزه اقتصاد و زندگی روزمره نیز گسترش یافته است.
۱) تداوم قطعی اینترنت؛ اتصالهای کوتاه، دسترسی گزینشی، بحران دائمی
در روز بیستونهم، محدودسازی اینترنت همچنان بهعنوان یکی از ابزارهای ثابت کنترل جامعه و مهار جریان اطلاعات ادامه داشت. گزارشها از ادامه الگوی «اتصالهای کوتاه و ناپایدار» حکایت دارد؛ وضعیتی که در آن، کاربران ممکن است در مقاطعی تصور بازگشت اینترنت را داشته باشند، اما در عمل دسترسی پایدار و فراگیر برقرار نمیشود.
نشانههایی از دسترسی گزینشی نیز گزارش شده است؛ یعنی بخشی از کاربران یا بخشهایی از خدمات، تنها در سطح محدود و کنترلشده فعال میماند و فضای آنلاین عملاً به محیطی نظارتپذیر و محدود تبدیل میشود. این وضعیت، علاوه بر اختلال در اطلاعرسانی و مستندسازی، اثر مستقیم بر اقتصاد روزمره و خدمات حیاتی نیز دارد؛ تا جایی که برخی گزارشها از محدودیتهای شدید حتی برای فعالان اقتصادی و دسترسیهای بسیار کوتاهمدت خبر میدهند.
۲) بازداشتها و برخوردهای امنیتی؛ استمرار موج سرکوب و تشدید فشار روانی
در روز بیستونهم، بازداشتهای پراکنده و هدفمند در شهرهای مختلف ادامه یافت. گزارشها نشان میدهد که بازداشتها صرفاً محدود به حضور در تجمعات نیست و در مواردی با الگوی شناسایی و بازداشت پسینی همراه است؛ روندی که میتواند به افزایش بیخبری از سرنوشت افراد و دشواری پیگیری حقوقی خانوادهها منجر شود.
همزمان، ابزارهای ارعاب روانی نیز تقویت شده است. افزایش تعداد اعترافات اجباری پخششده بهعنوان بخشی از پروژه کنترل روایت و ایجاد ترس عمومی برجسته است. در کنار آن، گزارشهایی از احضار، بازجویی و فشار بر خانوادهها نیز تداوم داشته و نشان میدهد سرکوب در این مرحله، بیش از برخورد خیابانی، بر فرسایش اجتماعی و افزایش هزینه فردی برای معترضان و نزدیکانشان تکیه دارد.
۳) آسیبهای شدید چشمی؛ یک الگوی تکرارشونده از خشونت
یکی از شاخصترین ابعاد خشونت در اعتراضات ۱۴۰۴، تداوم گزارشها درباره جراحات شدید چشمی است؛ آسیبهایی که با استفاده از سلاحهایی مانند ساچمهای و شلیک به ناحیه صورت مرتبط دانسته میشود. روایتهای پزشکی و گزارشهای میدانی از افزایش شمار مراجعهکنندگان با پارگی و تخریب شدید چشم، خطر از دست رفتن بینایی و نیاز به جراحیهای اورژانسی خبر میدهد.
انتشار روایتهایی درباره حجم بالای مراجعه به مراکز تخصصی درمان چشم و فشار شدید بر ظرفیت درمانی، نشان میدهد که «آسیب چشمی» در این اعتراضات، تنها یک پیامد تصادفی نیست، بلکه به شکل یک الگوی تکرارشونده و قابل مستندسازی مطرح است و باید بهطور مستقل ثبت و پیگیری شود.
۴) فشار بر کادر درمان؛ بیطرفی پزشکی زیر سایه امنیتی
همزمان با افزایش شمار مجروحان، گزارشها از تشدید فشار امنیتی بر مراکز درمانی حکایت دارد. روایتهایی از حضور نیروهای امنیتی در بیمارستانها و تبدیل مراکز درمانی به نقاط پرتنش منتشر شده است؛ وضعیتی که میتواند روند درمان را با نگرانی از بازداشت مجروحان یا فشار بر کادر درمان همراه کند.
در کنار این فشارها، روایت رسمی دیگری نیز همزمان بازتاب یافته است: تشکر مقامهای مسئول از کادر درمان بابت نجات جان مجروحان. این دوگانه—قدردانی رسمی در سطح گفتار، و فشار امنیتی در سطح عمل—تصویری متناقض از وضعیت درمان در میانه بحران ارائه میدهد و نگرانیها درباره نقض اصل بیطرفی پزشکی و حق دسترسی امن به درمان را افزایش میدهد.
۵) تهدیدهای رسمی: مصادره اموال و تشدید مجازات بهعنوان ابزار ارعاب اقتصادی
در روز بیستونهم، موضعگیریهای رسمی از ورود سیاست سرکوب به مرحلهای آشکارتر خبر داد: تهدید به مصادره اموال برای افراد متهم به مشارکت یا حمایت از اعتراضات، از جمله در فضای مجازی. چنین تهدیدهایی، علاوه بر پیام امنیتی، کارکرد اقتصادی و اجتماعی دارد: افزایش هزینه اعتراض و ایجاد ترس در خانوادهها و شبکههای اجتماعی.
در همین چارچوب، برجستهسازی «خسارتهای مالی» و تمرکز رسانهای بر آسیب به اموال عمومی نیز بهعنوان بخشی از روایت رسمی مطرح شده است؛ روایتی که میکوشد کانون توجه را از تلفات انسانی و جراحات سنگین به سمت «بحران امنیتی و خسارت» منتقل کند.
آمار تجمیعی تا پایان روز بیستونهم
بر اساس دادههای تجمیعی ثبتشده تا پایان روز بیستونهم:
-
تعداد تجمعات/اعتراضات ثبتشده: ۶۴۵ مورد
-
شهرهای درگیر (بدون تکرار): ۱۹۷ شهر
-
استانهای درگیر: ۳۱ استان
-
جانباختگان تأییدشده: ۵,۸۴۸ نفر
-
معترضان: ۵,۵۲۰ نفر
-
کودکان زیر ۱۸ سال: ۷۷ نفر
-
نیروهای وابسته به حکومت: ۲۰۹ نفر
-
غیرمعترض/غیرنظامی: ۴۲ نفر
-
-
جانباختگان در حال بررسی: ۱۷,۰۹۱ نفر
-
مجروحان با جراحات شدید: ۷,۸۰۴ نفر
-
مجموع بازداشتها: ۴۱,۲۸۳ نفر
-
پخش اعترافات اجباری: ۲۴۰ مورد
-
احضار به نهادهای امنیتی: ۱۱,۰۲۳ مورد
جمعبندی روز بیستونهم
روز بیستونهم اعتراضات با تداوم انسداد اینترنت، افزایش بازداشتها و اعترافات اجباری، گزارشهای نگرانکننده از آسیبهای چشمی، فشار بر کادر درمان و تهدیدهای رسمی به مصادره اموال سپری شد. در این مرحله، سرکوب نه فقط در خیابان، بلکه در حوزههای ارتباطی، درمانی و اقتصادی نیز به شکل همزمان دنبال میشود.
