سه سال گذشته است. اما زخمی که در شهریور ۱۴۰۱ بر قلب ایران نشست، هنوز تازه است. قتل مهسا امینی نه‌فقط لکه‌ای خون بر تاریخ ایران، بلکه سند رسوایی نظامی بود که پایه‌هایش بر خشونت، تبعیض و زن‌ستیزی استوار است.

مهسا، دختر ۲۲ ساله‌ای از سقز، تنها به‌خاطر آن‌که «مطابق میل حکومت لباس نپوشیده بود»، به دست نیروهای گشت ارشاد ربوده شد، مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت و در بازداشت جان سپرد. این جنایت هولناک، بار دیگر چهره واقعی جمهوری اسلامی را برای جهانیان نمایان کرد: رژیمی فاشیستی، زن‌ستیز و ضدانسان که حتی ساده‌ترین حقوق انسانی را نیز برنمی‌تابد.

اما خون مهسا در چهارسوی ایران طغیانی شد. خیزشی عظیم از تهران تا کردستان، از زاهدان تا مشهد، از دانشگاه‌ها تا خیابان‌های شهرهای کوچک، با یک شعار ساده و عمیق: زن، زندگی، آزادی.

این خیزش، نه فقط در ایران، بلکه در سراسر جهان پژواک یافت. از برلین تا پاریس، از نیویورک تا توکیو، میلیون‌ها انسان با پرچم ایران، تصویر مهسا و صدای آزادی‌خواهانه‌ی مردم ایران به خیابان‌ها آمدند. اعتراضات جهانی، سازمان‌های حقوق بشری، نهادهای بین‌المللی و حتی هنرمندان و سیاستمداران، با ملت ایران همصدا شدند. تصویر مهسا بر ساختمان‌های سازمان ملل، بر دیوارهای سفارتخانه‌ها و بر تی‌شرت‌های آزادی‌خواهان نقش بست. او نه فقط نماد ایران، بلکه چهره‌ی جهانی ایستادگی در برابر سرکوب شد.

رژیم اما، به‌جای پاسخگویی، با تمام قوای امنیتی خود به میدان آمد. ده‌ها نفر دیگر را کشت، صدها نفر را زخمی و هزاران نفر را بازداشت کرد. هنوز پدر و مادر مهسا را از برگزاری مراسم سالگرد بازمی‌دارند، هنوز مردم را در سالگرد او تهدید، بازداشت و شکنجه می‌کنند. این رژیم از حتی یاد یک دختر هم می‌ترسد. از یک قبر، یک اسم، یک عکس.

اما صدای مهسا خفه نشد. خیزش زن، زندگی، آزادی ادامه دارد. هنوز در دل زنان و مردانی که می‌جنگند برای فردایی روشن‌تر، مهسا زنده است. در مبارزه‌ی دختران دانشجو، در فریاد مادران دادخواه، در دستان پینه‌بسته‌ی زنان معترض و در شعر و ترانه‌هایی که شب‌ها در زندان‌های ایران زمزمه می‌شوند.

ما در سومین سالگرد قتل مهسا ژینا امینی، با صدایی رسا اعلام می‌کنیم:
تا زمانی که این رژیم فاشیستی بر سر کار است، نه فراموش می‌کنیم و نه می‌بخشیم.
تا سقوط کامل جمهوری اسلامی، ایستاده‌ایم.


مهسا هنوز زنده است

در قلب میلیون‌ها ایرانی
در هر خیزش، در هر نگاه، در هر فریاد
زن، زندگی، آزادی – شعاری که تبدیل به روح ایران شده است.