در سیویکمین روز جنگ، روند حملات نهتنها متوقف نشد، بلکه با شدتی قابلتوجه ادامه یافت و بار دیگر زندگی روزمره مردم در نقاط مختلف کشور را درهم شکست. آنچه در این روز بیش از هر چیز جلب توجه میکند، تداوم هدف قرار گرفتن مناطق مسکونی و آسیب گسترده به زیرساختهای شهری است؛ بهویژه در شهر سنندج که دهها واحد مسکونی و تجاری آسیب دیدهاند. این وضعیت، تصویری روشن از فاجعهای انسانی است که ریشه آن در سیاستهای جنگطلبانه، غیرمسئولانه و سرکوبگرانه جمهوری اسلامی قرار دارد.
در ۲۴ ساعت گذشته، دستکم ۴۲۲ حمله در قالب ۱۸۷ رویداد در ۲۱ استان کشور ثبت شده است؛ حملاتی که در مجموع به ۲۷ تلفات انسانی منجر شدهاند. در این میان، دستکم ۶ غیرنظامی کشته و ۲۱ غیرنظامی زخمی شدهاند. این آمار، هرچند در مقایسه با برخی روزهای پیشین کمتر است، اما نشان میدهد که چرخه مرگ و ویرانی همچنان بدون توقف ادامه دارد.
از آغاز جنگ در ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا این لحظه، شمار کشتهشدگان غیرنظامی به ۱۵۷۴ نفر رسیده است؛ از جمله دستکم ۲۳۶ کودک. همچنین ۱۲۱۱ کشته نظامی و ۷۰۷ کشته با وضعیت نامشخص ثبت شدهاند. این ارقام، گواهی انکارناپذیر از بهایی است که مردم ایران برای سیاستهای یک حکومت ایدئولوژیک، فاسد و بیاعتنا به جان انسانها میپردازند.
نمای کلی رویدادها در ۲۴ ساعت گذشته
حملات ثبتشده در این روز، گستره وسیعی از کشور را دربر گرفتهاند، اما همچنان تمرکز اصلی بر تهران بوده است. استان تهران با سهم ۴۷ درصدی در صدر قرار دارد. پس از آن، خوزستان با ۱۷ درصد و البرز با ۱۰ درصد در رتبههای بعدی قرار گرفتهاند. استانهای قم، هرمزگان، فارس و آذربایجان شرقی نیز در ادامه فهرست دیده میشوند.
این پراکندگی در کنار تمرکز بالا بر مناطق شهری، نشاندهنده آن است که جنگ به عمق زندگی مردم نفوذ کرده است. در چنین شرایطی، حکومت جمهوری اسلامی نهتنها نتوانسته از شهروندان محافظت کند، بلکه با سیاستهای فاشیستی، امنیتی و تنشزا، کشور را در موقعیتی قرار داده که مردم بهطور مستقیم در معرض خطر قرار گرفتهاند.
اهداف مورد اصابت و آسیبدیده
در این بازه زمانی، ۳۳ شیء یا تأسیسات منحصربهفرد مورد اصابت یا آسیب قرار گرفتهاند. برخی از این اهداف عبارتاند از:
۱- پایگاه بسیج در دهگلان
۲- سایت نظامی در روستای قرهبلاغ (تکاب)
۳- مرکز فرماندهی سپاه در پیشوا
۴- انبار مهمات در تهران
۵- پژوهشگاه هوافضا در تهران
این اهداف، نشاندهنده تداوم حملات به زیرساختهای نظامی و امنیتی است، اما در کنار آن، آسیبهای گسترده به مناطق غیرنظامی نیز همچنان ادامه دارد.
تأسیسات غیرنظامی و اماکن آسیبدیده
در این روز، موارد متعددی از آسیب به اماکن غیرنظامی ثبت شده است، از جمله:
۱- شهربازی رویاها در اصفهان
۲- مرکز خیریه کودکان بیسرپرست در فردیس
۳- آسیب به بیش از ۲۰۰ واحد مسکونی و تجاری در سنندج
۴- چندین واحد مسکونی در بندرعباس
۵- یک منزل مسکونی در زنجان
حمله به چنین مکانهایی، بهویژه مراکزی که با کودکان و زندگی روزمره مردم در ارتباطاند، نشاندهنده عمق بحران انسانی است. اما در پس این فاجعه، نباید نقش جمهوری اسلامی را نادیده گرفت؛ حکومتی که با اولویتدادن به بقای خود و پروژههای ایدئولوژیک، کشور را به میدان درگیری دائمی تبدیل کرده و مردم را در معرض چنین خطراتی قرار داده است.
تلفات غیرنظامیان
در ۲۴ ساعت گذشته، دستکم ۶ غیرنظامی کشته و ۲۱ غیرنظامی زخمی شدهاند. این اعداد، هرچند ممکن است کوچک به نظر برسند، اما هر یک از آنها نماینده یک زندگی از دسترفته، یک خانواده فروپاشیده و یک آینده نابودشده است.
واقعیت تلخ این است که در ساختار جمهوری اسلامی، جان مردم همواره در اولویت آخر قرار دارد. این حکومت، بارها نشان داده که برای حفظ قدرت، حاضر است مردم را قربانی کند؛ چه در سرکوبهای داخلی، چه در بحرانهای اقتصادی، و اکنون در میانه یک جنگ ویرانگر.
تلفات نظامی
در این بازه، گزارشی از تلفات نظامی ثبت نشده است. با این حال، بهدلیل ماهیت غیرشفاف و امنیتی حکومت، نمیتوان با قطعیت درباره میزان واقعی تلفات اظهار نظر کرد. پنهانکاری، همچنان یکی از ویژگیهای اصلی ساختار جمهوری اسلامی در مواجهه با بحرانهاست.
دفنها و پیامدهای تأخیری
در این روز، ۶۸ مورد دفن ثبت شده که مربوط به قربانیان روزهای گذشته بودهاند. این عدد، نشان میدهد که ابعاد واقعی فاجعه، با تأخیر آشکار میشود و بسیاری از قربانیان، پس از روزها شناسایی و دفن میشوند.
جمعبندی
سیویکمین روز جنگ، بار دیگر نشان داد که این بحران نهتنها ادامه دارد، بلکه بهطور فزایندهای زندگی مردم را تحت تأثیر قرار داده است. صدها حمله، تخریب گسترده مناطق مسکونی، آسیب به زیرساختهای حیاتی و تداوم تلفات غیرنظامیان، همگی نشاندهنده یک فاجعه انسانی عمیق هستند.
جمهوری اسلامی، با سیاستهای فاشیستی، سرکوبگرانه و جنگافروز خود، نهتنها در جلوگیری از این وضعیت ناتوان بوده، بلکه خود یکی از عوامل اصلی شکلگیری آن است. این حکومت، با بیتوجهی به جان انسانها و اصرار بر مسیرهای خطرناک، کشور را به نقطهای رسانده که امروز، هیچ نقطهای از آن از تبعات جنگ در امان نیست.
آنچه اکنون در ایران جریان دارد، فقط یک جنگ نیست؛ بلکه نتیجه سالها سوءمدیریت، فساد، سرکوب و اولویتدادن به ایدئولوژی بر انسان است. در این مسیر، جمهوری اسلامی بار دیگر ثابت کرده که برای بقای خود، حاضر است مردم را به بهای سنگینی قربانی کند.
